Sinüziti nasıl yendik ?

Danışanım Özlem ile, sinüziti nasıl yendik ? Hikayeyi kendi kaleminden okuyalım…

Kız kardeşim bebeğini kucağına almıştı. Teyze olmuştum… Fakat ilginç bir şey vardı. Bebek tıpkı kız kardeşimin bebekliğine benziyordu. Bebeğin yüzü bakışı, kızkardeşim gibiydi. Bir bebeğin annesine benzemesi elbette normal karşılanabilir ama ; bebeğe baktıkça şakaklarım sızlıyordu adeta. Sürekli bu görüntü gözümün önüne gelince, burada bir şey var diyerek , eft vuruşlarına başladım. Ve ilk abla olduğum güne doğru ilginç bir yolculuğa çıktım…

Kız kardeşimin Ayşe’nin eve geldiği gün…

Heyecanlıydım. Odaya girdim, bebeğin kundağını açtım. Ve O’nu gördüm…

Annem hemen yanıma geldi ve fısıltıyla ama sert bir şekilde beni uyardı :

-Elleme !

Anneme içimden söylenerek odadan çıktım, yanımda ablam da vardı.

Ellesem ne olacaktı ki ? Uyanacak mıydı sanki ?

Sonra umursamadım , ablamla birlikte dedemin aldığı çikolataları yedik.

Hikaye bu kadar… Ama burada anneme olan kızgınlığımı değerlendiğimde 10 üzerinden 6 olduğunu fark ettim ve başladım vuruşlara…

Umursamadığımı zannetmişim… Oysa bende sinüzit olarak kaydolmuştu…

İçimden 5 yaşındaki halim seslendi:

-Kızgınlığımı ve öfkemi belli edemedim… Bebeğe dokunmama izin vermediği için. Ne olacaktı ki sanki ellesem !

Annemle konuşmaya başladım:

-Peki ya neden sonra bebeği bize baktırdın? Neden sorumluluğunu verdin?

Bu sırada gözlerimin çok acıdığını hissettim. Annemin bakışlarından nefret etmiştim…

Eft vuruşları devam ettikçe kapılar aralanıyordu sanki.

EFT ‘de farkındalık arttıkça, duygumu kabul ettim. Çünkü özgürleşmek için fark etmek gerekiyordu önce. İçimden bir şeylerin yavaş yavaş akıp gittiğini hissettim.

-Sevdirmediğin bebeği benden bakmamı istiyorsun , diyordum anneme.

-Senden korkmuyorum, benim canımı acıtamazsın, kıskançlığıma sen sebep oldun !

Cümleler içimden dökülüyordu adeta.

Zeynep Hanımın yönlendirmesiyle, yaralarımı sarmak için şimdiki kendimi çağırdım. Büyük Özlem olarak, küçük Özlem’i sarıp sarmaladım. Küçük Özlem’i, annesine götürüp sarılmasını istesem de , büyük Özlem ile dışarı çıkmayı seçti. Sonra onu öpüp kokladım, üzüntüsünü anlayıp odadan çıkardım.

Ama bir türlü bitmemişti kızgınlığım. Ayaklarımın üşüdüğünü fark ettim. Zeynep Hanım’a bunu söylediğimde,

-Ayaklarının üşümesi nasıl geçer diye sordu.

-Çorap giyersem üşümem, ama sadece annem giydirsin, dedim. Mavi renk olsun çoraplarım !

 

Annesinin ilgisini isteyen ama bunu ifade edemediği için blokaja uğrayan Özlem’in hikayesiydi bu…

Seansın sonunda , mavi çorapları annesi giydirince annesini affetmişti.

Küçük Özlem mutluydu artık…

Ve bir daha hiç sinüzit olmadı…

EFT Master Zeynep Demirci

zdsmac@gmail.com