Özlem’in Ssvd Yolculuğu …

imagesMerhaba, Ben Özlem…

Aralık 2012 de oğlumu sezaryenle kucağıma aldım..Çünkü bebeğim 4650 doğdu. 40 haftamda sezaryen oldum. Çok zor toparlandım .İkinci doğumumu normal yapma hayalleri kurmaya başladım. Daha kırkım çıkmadan ben araştırmaya başladım.. Facebook Ssvd grubunu aktif olarak takip ettim; sanki her doğumda bende doğurdum .Oğlum 2 yaşını doldurduğunda hamile olduğumu öğrendim. Ssvd planladığımız doktoruma gitmeye başladım. Esrin Hanım, Reyhan Ebe ve SSVD facebook kurucusu Nilay Güler hanımla tanıştım. Kafama takılan her konuda birbirinden kıymetli bigiler aldım ( herkese teşekkürler )

İlk oğlum kilolu olduğu için bu yavrumun da kilolu olması ssvd ye engel olur diye son ayıma kadar çalıştım. Akşamları yürüyüş yaptım. Hareketimi hiç kısıtlamadım. 30.haftamdan sonra Reyhan Ebenin doğum eğitimine katıldım.Yine facebook grubundan sevgili Ayşe ile tanıştık, bana kitaplarını yolladı ,hatta hediye bile yolladı, çok desteğini gördüm.

39 haftaya kadar bir sıkıntı yaşamadım, kafama takılan şeyleri gruptaki arkadaşlarıma ve ebelere danıştım..Doktorum da bir sorun olmayacağını söyledi. 39. haftamda gece sancılarım başladı ve en son 5 dk da bir vuran 10 sn suren dalgalar oldu. O gece telefonla Fatma arkadaşım bana doğum koçluğu yaptı. Şile’de oturduğm için biraz endişe ettik, hastaneye gitme kararı verdik, doktorumu aradım.

Hastaneye gittiğimde ebe muayene etti ben bekliyorum tabi bütün gece sancı çektim 4-5 cm olmustur diye düşünürken daha yolun çok başında olduğumu gördüm.

Doktorumun yaptığı kontrollerde bebeğimin suyu iyice azaldığını gördü..Suyumun az olduğunu belirterek, suni sancı takmak istedi, kabul eteyince yatışım yapıldı. Sabah olduğunda açılma yine yoktu.Çok moralim bozuldu hastane ortamı beni iyice gerdi. Doktorum , ”sezaryen senin hakkin böyle riske giriyoruz ”, dedi.Ben de eve gitmek istiyorum diye ifade ettim. Müsade etti ama yine bir şey olmazsa sabah sezaryen olacağını söyledi.Önemli olan sen ve bebeğinin sağlığı diye de ekledi.

Dönüşte Reyhan Ebe ile istişare ettim, aldığım kararı onayladı ve bana ”Doktor Saliha Eroğlu Hanım ile de görüş O’nun da fikrini al” diye telkinde bulundu. Kendisi benim için Doktor hanımdan randevuyu almıştı bile.

Şile’ye döndüğümde duşumu aldım istirahat ettim. Reyhan Hanımla konuştum ve onun da Şile’de olduğunu öğrendim. Birlikte İstanbul’a gitmeye karar verdik.
Doktor Hanımla görüştük , muayene oldum ve bebeği bekleyebileceğimizi, 2 cm açıklık olduğunu söyledi. O gece Reyhan Ebe beni kendi evinde takip etti, sabah muayenem de 2-3 cm çıkınca moralim çok bozuldu.

Reyhan ebede moralimi bozmamam gerektiğini dışarı çıkıp gezmemi nst mi doktora yollamamı önerdi. Dışarı çıktım, dolaştım.Nst çektirip Doktor Saliha Hanıma yolladım. Nst’nin iyi olduğunu söyledi ve Şile’ye gitmeden mutlaka gelin dedi.

O gün Reyhan Ebenin eğitimi vardı.Gebelerle birlikte evden çıktık . Birbirimize şans dileyip dua ettik. Hatta Reyhan Ebenin annesi bana dua etti sabaha kadar:)

Doktor Saliha Hanım’a gittiğimizde suyumun daha da azaldığını , propes ile doğuma yardımcı olabileceğimizi söyledi.
Çok güzel bir doğum yapacağımı, rahim yapımın çok güzel olduğunu söylemesi de içimdeki umudu yeniden yeşertti.

Beni çok güvendiği Elif Ebeye yönlendirdi, Bahçelievler Medical Park Hastanesine geçtik. Elif Ebe gerçekten de çok moral verdi. Reyhan Ebe ile de irtibatımız devam ediyordu telefonla.

Eif Ebe, Doğurmaman için hiç bir sebep yok dedi ve propesi uyguladı. Açıklık birden 2 cmden 5 cm’e yükseldi. Elif Ebe beni hiç yalnız bırakmadı. Her anımda bana yardımcı olmak için elinden geleni yaptı. Bol sıcak duşun altına girdim, Reyhan Ebe’m de bunu tavsiye etmişti eğitiminde. Çok faydasını gördüm, dalgalar daha kolay karşılanıyordu sıcak su altında. Kasılma aralarında bol bol sohbet ettik Elif Ebe ile. Bir daha doğumumu suda yapma hayalleri kurduk hatta 🙂

Ve Dr. Saliha Eroğlu Hanım geldi, o da bana pozitif enerjisinden verdi .7-8 cm açıklığa ulaşınca ben artık koptum diyebilirim. Tam da bu arada, yazımı okuyan doğum yapacak annelere tavsiyem, bol bol gevşeme egzersizi yapın, ben doğum boyunca kendimi çok kastım. Doktor Hanım ve Ebem Elif Hanım yanımda olmasalardı ne yapardım bilmiyorum…

Sonunda o rahat doğum masasına geçtik. Hastaneye geldiğimde saat 17 idi, 23.30’da bebeğim kollarımdaydı.
Doktor Hanım kameraya bile çekmiş, orada sezaryen oldum değil mi, inanmam doğum yaptığıma diye sayıklamışım 🙂 İnsan inanamıyor gerçekten.

Benim hikayem kısaca böyle.Kısaca böyleyse uzunu nasıldır demeyin ne olur, gerçekten tam bir maceraydı , sürprizlerle dolu bir macera…
Reyhan Ebe’nin bir telefonu değiştirdi her şeyi.
Ve Saliha Hanımın ”sende doğuracak göz var, Allah’ın izniyle çok güzel bir doğum yapacaksın ” demesi…
Eşimle parklara çıkıp ağlamam, ardımdan dua eden bunca insanın verdiği enerji…
İşte bunların hepsi birer mucize!
Bebeğim de öyle.
Umarım sizler de sağlıkla kavuşursunuz yavularınıza.
Sevgilerimle,
Özlem.