Bir Ssvd Hikayesi Daha.. Arzu’nun Hikayesi…

 

ağlıyor

Bir SSVD hikayesi daha…
Arzu ‘nun hikayesi.. 

Merhaba,

Bende tüm anneler gibi ilk bebeğimi normal doğumla dünyaya getirmeyi istiyordum. Ben istemediğim sürece kimsenin bana sezeryan doğum yaptıramayacağını düşünüyordum. Çünkü bana göre sezeryan başlı başına bir ameliyattan farksız.
Rabbimin biz annelere verdiği doğum yapabilme yeteneği varken çocuğumu bir ameliyatla dünyaya getirmek istemiyordum.
İlk bebeğimin doğum günü geldiğinde ilerlemeyen doğum ve kalp atışların zayıfladığı için doktorum bana sezeryan yaptırmak zorunda kaldı. Ve bu doğumda anladım ki “Türkiye de” bir şeyi sadece istemek yetmiyormuş, o istediğin şey için yapabileceğin ne varsa yapmam gerekiyormuş.
Oğlum 6 aylıkken 2. çocuğuma hamile kaldım.
Avrupa da sezeryan sonrası normal doğum yaptırıldığını biliyordum, fakat bizim ülkede bunun uygulanılmadığını da biliyordum. Onun için bana normal doğum yaptırabilecek bir doktor aramaya başladım. İnternetten yaptığım araştırmalar sonunda bu siteyi buldum ve doktor listesinden Sare Hanımı seçtim.
Beni muayene edip dikişlerime baktıktan sonra bebeklerimin arası kısa olmasına rağmen normal doğum deneyebileceğimize çünkü sezeryan dikişlerin çok güzel yerde olduğuna bununda bize avantaj sağlayacağını söyledi.
Hamileliğim boyunca yüzmeye gittim ve düzenli olarak yürüyüş yapmaya özen gösterdim ve son aylarımda Plates yapmaya başladım ve bunların yani sıra okuduğum Hypno Birthing “Morgan Yöntemi” kitabı bana doğuma giden yolda yardımcı oldu. Zaten normal doğumun korkulacak bir şey olmadığını düşünüyordum bu kitap sayesinde daha da cesaretlendim.

Sare Hanımın yönlendirmesiyle Opr. Dr. Saliha Eroğlu Hanıma da muayene oldum çünkü Sare Hanımın İstanbul da bulunmadığı zamanlar yerine Saliha Hanım bakıyor. Doğum sırasında sıkıntı yaşamamak için onunla da irtibat halindeydik.

Onun verdiği EFT (Emotional Freedom Technique) seminerlerine katılmaya başladım. Burada öğrendiğim nefes ve rahatlama tekniklerini fırsat buldukça eşimle birlikte uygulamaya başladık.
Ayrıca doğumumun son zamanlarına doğru bol bol yaş hurma yemeğe başladım.

Doğumuma 1 hafta kala son muayenemde NST’ye bağlandığımda sancılarım göründü ama açılma gerçekleşmemişti doktorum Sare Hanım daha 1 haftam olduğunu söyledi ve tam 1 hafta sonra 39. haftamda 19 Eylül sabah saat 5’te sancılarım gelmeye başladı ama 20 dk ara ile geldiği için hastaneye gitme gereği duymadım. O günün akşamı sancılarım 10 dk ara ile gelmeye başladı ama ben gene hastaneye gitmek istemedim çünkü bu vakitleri hastanede geçirmek yerine kendi evimde ailemle geçirmeyi istedim ve bi güzel yemeğimi yedim çünkü ilk doğumumda beni aç bırakmışlardı Belki de bunu korkusuyla hastaneye gitmek istememiş olabilirim

Saat 23 civarlarında sancılarımın arası 7 dk’ya inmesi, eşimin ve ailemin ısrarı üzerine doktorumu aradım o da hastaneye gidip muayene olmamı söyledi. Bizde eşim ve kayınvalidem ile hastaneye gittik. Beni doğumhaneye alıp NST’ye bağladılar. Bütün gün çektiğim sancılar orada kayboldu Muayeneden sonra 2-3 cm açıklık olduğunu söyleyip Saliha Hanımı aradılar (çünkü Sare Hanım o sırada yurt dışında idi) o da sancım olmadığı için sabaha kadar bekleyip sancım gelmezse beni muayene edip eve yollayacağını söyledi. Sancılarım kesildiği için hemen evime gitmek istedim ama eşim razı olmadı iyi ki de olmadı çünkü gecenin ilerleyen zamanlarında sancılarım yeniden gelmeye başladı. Gece boyunca dolaşıp nefes tekniklerini uyguladım bunlar bana çok yardımcı oldu ağrılarımı hafifletti.

İlk doğumumda eşim uçuşta olduğu için yanımda bulunamamıştı ama bu sefer Rabbimin lütfuyla sancı odasında benden başka kimse olmadığı için bütün gece yanımda olup bana destek olabildi buda kendimi daha rahat ve güvende hissetmemi sağladı.

Gece boyunca sadece 1 kere NST’ye bağlandım sabah 5 gibi bir daha muayene olacağımı söylediler. Saat 5 olduğunda sancılarım 3 dk da bir gelemeye başladı. Beni muayene ettiklerinde 8-10 cm açıklık olduğunu söylediler ve ardından saat 6 civarlarında beni doğumhaneye aldılar. Suyum henüz gelmediği için onlar patlattılar ve Saliha Hanım geldi. Suyumun yeşil renk geldiğini gördüm bana bir şey aksettirmediler ama ben bebeğimin kakasını yaptığını anladım ama çok şükür doktorumun sayesinde buda bizim için bir sezeryan nedeni olmadı.

Aktif doğumum başlayınca Saliha Hanım doğum masasını sandalye pozisyonuna getirdi ve doğumu bana bıraktı. Kendisi sadece bana masaj yapıp rahatlatıcı cümleleri ve okuduğu Kur’an ayetleri ile bana destek oldu. Benim kendimi bağırmamak için tuttuğumu fark edince bağırıp rahatlamamı istedi çünkü bundan güç alacağımı söyledi ve gerçekten haklıydı. Bana istersem yürüyebileceğimi veya plates topunda oturabileceğimi söyledi ama ben 2 gün boyunca bunları yaptığım için o anın yorgunluğuyla bunları yapmak istemedim . 1 saat geçtikten sonra doğumu tek başıma gerçekleştiremedim çünkü bebeğim bir kemiğime takıldı bu yüzden doktorum bana yardım etmek zorunda kaldı. 2 kere vakum ile bebeği almaya çalıştı ama sonuç vermeyince çok hafif bir karın baskısıyla ve epizo yaparak bebeğim dünyaya geldi. Bebeğimin doğumhanede ilk muayenesi yapıldıktan sonra kucağıma verdiler ve bende onu emzirdim. İkiınci oğlum 20 ekim saat 7:30, 3445 kilo,52 cm doğdu. İçimde bebeğimin dünyaya gelmesinin, üstelik Rabbimin izniyle onu normal doğum ile dünyaya getirebilmenin verdiği tarifsiz bir mutluluk vardı. Eğer gerçekten normal doğum yapmak istiyorsanız lütfen sadece istemekle yetinmeyin ..

Hamileliğim süresince beni destekleyen ve dualarını esirgemeyen eşime, aileme, ve sizlere çok teşekkür ederim..

(facebook ssvd sayfasından alıntılanmıştır)